هتل رستوران مرزبانی ماسال.شاندرمن

هتل مرزبانی در شهر ماسال - شاندرمن -تلفن: ۰۹۱۱۹۸۲۶۹۵۵ - ۰۱۳۴۴۶۵۲۶۸۰

هتل رستوران مرزبانی ماسال.شاندرمن

هتل مرزبانی در شهر ماسال - شاندرمن -تلفن: ۰۹۱۱۹۸۲۶۹۵۵ - ۰۱۳۴۴۶۵۲۶۸۰

هتل  رستوران مرزبانی  ماسال.شاندرمن

تخفیف ویژه اقامت در هتل آپارتمان مرزبانی

هتل آپارتمان و رستوران مرزبانی در شهر ماسال - شاندرمن
تلفن: ۰۹۱۱۹۸۲۶۹۵۵ - ۰۱۳۴۴۶۵۲۶۸۰




هتل ماسال - هتل شاندرمن - هتل مرزبانی-هتل اولسبلنگاه-ماسال-شاندرمن-هتل طبیعت-هتل-گردشگری- هتل ییلاق-بهشت گم شده- هتل سه ستاره مرزبانی- هتل مرزبانی شاندرمن- هتل مرزبانی ماسال- هتل گردشگری مرزبانی- طبیعت زیباxهتل سه ستاره- هتل گردشگری ماسال- ییلاق النزه- هتل ییلاق النزه شاندرمن- هتل ییلاق وزمی شاندرمن- هتل خریدول ماسال- هتل سوءچاله ماسال- هتل ماسال و شاندرمن- هتل رستوران مرزبانی- هتل رستوران ماسال مرزبانی- هتل رستوران شاندرمن مرزبانی- رستوران مرزبانی- رستوران هتل سه ستاره مرزبانی- سرو انواع غذای محلی ماسال- ییلاق اولسبلنگاه ماسال و غذای محلی- هتل پونل- هتل رضوانشهر- هتل فومن- هتل قلعه رودخان- هتل در شهر ماسال- هتلی در ماسال- اجاره هتل ماسال- رزرو هتل ماسال- رزرو هتل شاندرمن- ویلا شاندرمن- ویلا ماسال- رزرو هتل و ویلا شاندرمن- رزرو هتل آپارتمان مرزبانی ماسال- رزرو هتل و ویلا در ماسال

۲۴ مطلب با موضوع «گردشگری مازندران» ثبت شده است

لیست سرو غذاهای هتل آپارتمان و رستوران مرزبانی شاندرمن - ماسال

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۲۵ اسفند ۱۳۹۵، ۰۱:۳۷ ب.ظ

  • آرش مرزبانی

مازیچال

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۸:۰۹ ب.ظ

مازیچال منطقه ای بسیار زیبا در 17 کیلومتری شمال غربی کلاردشت و در ارتفاع 2320 متری از سطح دریا که جاده ای خاکی آن را به کلاردشت متصل میکند. آب و هوای دلپذیر کوهستانی و مناظر زیبای جنگل و نمای دریای ابر تصویری بهشتی از آفرینش خدا را نمایش میدهد. این منطقه دنج و قشنگ، پوشیده از انواع کاج و بلوط است. تماشای این راه قشنگ و جنگلی باعث می ‌شود تا راه رسیدن به ارتفاعات برای شما جالب و دیدنی باشد و خسته نشوید. مازیچال در 17 کیلومتری کلاردشت قرار دارد که تا اواخر شهریور سکونتگاه ییلاقی روستاییان و دامداران منطقه است. در مازیچال این فرصت را دارید که در نبود آب لوله کشی، برق و حتی آنتن تلفن همراه یک زندگی بسیار متفاوت از زندگی شهر را تجربه کنید. به همین دلیل بهتر است برای یک اقامت حداقل یک روزه در منطقه برنامه ‌ریزی کنید. نامگذاری مازیچال به دلیل وجود درخت بلوط در این منطقه بوده است. بدین صورت که در گویش مردم محلی، مازی به معنی درخت بلوط است و چال هم اشاره به گودال یا دره‌ ای دارد که محل رویش درختان ماز و یا بلوط بوده است؛ بنابراین مازیچال به گودال‌ ها و دره‌ هایی مملو از درختان بلوط اشاره دارد که از قدیم در منطقه وجود داشته ‌اند. مازیچال منطقه ‌ای است ییلاقی در شمال غرب کلاردشت که شامل روستاهای دراسرا، سی بن و کاظم کلا می‌ شود. قسمت‌ های پایین ‌دست مازیچال جنگلی و ارتفاعات آن کوهستانی است. دهکده مازیچال در ارتفاع 2600 متری از سطح دریا قرار دارد. از قدیم مازیچال محلی بوده که دامداران روستاهای عباس‌ آباد تنکابن دام ‌هایشان را از مسیرهای خاکی جنگلی برای چرای ییلاقی به مازیچال می ‌آوردند. به همین دلیل در ماه ‌های گرم سال مسیرهای منتهی به مازیچال پر از گوسفند می‌ شود. نامگذاری مازیچال به دلیل وجود درخت بلوط در این منطقه بوده است. بدین صورت که در گویش مردم محلی، مازی به معنی درخت بلوط است و چال هم اشاره به گودال یا دره ‌ای دارد که محل رویش درختان ماز و یا بلوط بوده است؛ بنابراین مازیچال به گودال ‌ها و دره‌ هایی مملو از درختان بلوط اشاره دارد که از قدیم در منطقه وجود داشته ‌اند.

منبع:http://www.negahmedia.ir

  • آرش مرزبانی

جنگل الیمستان

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۸:۰۲ ب.ظ

جنگل الیمستان نام جنگلی است از توابع شهرستان آمل استان مازندران .جنگل الیمستان یکی از زیباترین مناظر را در فصول بهار و تابستان به گردش گران و طبیعت دوستان نوید می دهد. این منطقه به طلای سبز ایران مشهور است و دارای مه غلیظ و جنگل های سر سبز و انبوه می باشد. این جنگلها محل رویش گیاه " الیما " ست که در اردیبهشت ماه رشد می کند. می گویند نام جنگل الیمستان نیز برگرفته از آن می باشد. الیمستان یکی از مناطق توریستی ایران در آمل است که تورهای زیادی از جوانان برای تفریج و سفر به دل طبیعت الیمستان می زنند این منطقه نگاه عکاسان داخلی و خارجی راه هم به خود جذب کرده و طبیعت بکر و زیبایی جنگلها و مراتع و سر سبزی آن وصف نشدنی است، ارتفاع زیاد جنگل از سطح دریا، پایین بودن دما در فصل گرما و وجود چشمه‌ سار های فراوان و پوشش جنگلی متنوع و دشت ها و آب زلال و اسب های زیبا از شاخصه‌ های این جنگل است. آب مردم آن از چشمه تامین می شود و محصول آن غلات، لبنیات و عسل است. اما از همه این ها گذشته، قله الیمستان هم یکی دیگر از جاذبه های این روستا است که در زمستان و بهار کوهنوردان زیادی را به خود جذب می کند. قله ای که حدود ۲۵۱۰ متر ارتفاع دارد و یکی از بهترین گزینه های کوهنوردی در زمستان به شمار می رود. اگر اهل کوهنوردی باشید، این قله با تمام جاذبه های طبیعی اطرافش بهترین گزینه سفر کوهنوردی شما به شمار خواهد رفت

منبع:http://www.negahmedia.ir


  • آرش مرزبانی

تالاب فراخین

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۷:۵۳ ب.ظ

تالاب دریاچه فراخین نوشهر یکی از دریاچه‌های کمتر شناخته شده در نزدیکی روستای کندلوس است. این دریاچه آنقدرها بزرگ نیست و بیشتر شباهت به تالاب دارد. اما واقع شدن در میان جنگل انبوه و تمیزی آن باعث شده است یکی از جاذبه‌های اصلی در نزدیکی روستای کندلوس و جاده چالوس باشد.این دریاچه در ارتفاع ۲۲۰۰ متری قرار گرفته و توسط جنگل‌های پهن برگ هیرکانی احاطه شده است. آبگیری دریاچه از چشمه فراخین در بالادست آن و نزولات جوی تامین می‌شود. دریاچه فراخین تمام فصول سال از زیبایی‌هایی برخوردار است. اما از اردیبهشت ماه تا انتهای شهریورماه این دریاچه به علت پر آب بودن از زیبایی‎های بسیاری برخوردار است./ از جاده چالوس حرکت کنید. بعد از گذشتن از مرزن آباد در سمت راست، جاده کمربندی چالوس به نوشهر جاده‌ای فرعی است که تابلوی دیزی‌سرای آذربایجان در کنار آن خودنمایی می‌کند. مسیر را ادامه دهید تا به روستای دلسم و بعد از آن روستای ویسر برسید. این جاده را ادامه داده تا به یک جاده خاکی معدنی برسید. پس از عبور از رودخانه‌های کم عمق جاده‌ای خاکی که حدود 40 کیلومتر است شما را به دریاچه فراخین می‌رساند که البته قبل از آن 5 دوراهی در پیش رو دارید. دو تای اول را به سمت راست (تابلو به سمت کجور)، سومی را به سمت چپ، چهارمی را به سمت راست و دوراهی پنجم مسیر سمت چپ را انتخاب کنید./ تالاب در ارتفاع ۲۲۰۰ متری قرار گرفته و توسط جنگلهای پهن برگ هیرکانی احاطه شده. آبگیری تالاب از چشمه فراخین در بالادست تالاب و نزولات جوی تامین میشه. در نزدیکی این تالاب غار آبی دانیال نیز از دیگر جذابیتهای گردشگری منطقه است. برای رسیدین به این تالاب باید از جاده چالوس حرکت کرده بعد از گذشتن از مرزن آباد ، جاده کمربندی چالوس به نوشهر در سمت راست جاده ای فرعی است که تابلوی دیزی سرای آذربایجان در کنار آن خودنمایی می کند. این جاده را ادامه داده تا به یک جاده خاکی معدنی برسید. پس از عبور از رودخانه ای کم عمق، جاده ای خاکی که حدود ۴۰ کیلومتر است شما را به دریاچه فراخین می رساند.

منبع:http://www.negahmedia.ir

  • آرش مرزبانی

دریاچه خضر نبی

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۷:۳۷ ب.ظ

دریاچه خضر نبی در شمال شهرستان نوشهر و در میان جنگل قرار گرفته و بنا به اعتقاد بومیان دارای تقدس مذهبی است. 

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، در ارتفاعات کوهستانی و جنگلی کجور نوشهر و در ارتفاع حدود دو هزار متری از سطح دریای خزر دریاچه‌ای به نام "خضر نبی" واقع شده است، وسعت این دریاچه کمتر از نیم هکتار، عمق آن حدود 5 متر و آب آن شیرین است، از آن جایی که این دریاچه از عوامل تخریب انسانی دور مانده و در محدوده حفاظت شده البرز مرکزی قرار گرفته است.

این دریاچه که در ارتفاعات روستای "نیمور" معروف به بام کجور واقع شده که علاقه‌مندان و گردشگران می‌توانند با عبور از مسیرهای پر پیج و خم صخره‌های سنگلاخی، این بهشت گمشده را به تماشا بنشینند. این دریاچه آرمیده در ارتفاعات بخش زیبای کجور با نامهای چون "خضر نبی، خضر رود کنار و خزررود" معروف بوده و از روزگاران گذشته تا به امروز در بین اهالی دارای تقدس مذهبی نیز است چرا که برخی از روستاییان و ریش‌سفیدان منطقه بر این باورند که روزی این دریاچه محل عبور حضرت "خضر پیامبر" بوده از این رو آن را، دریاچه خضر نبی نام نهاده‌اند.

این دریاچه زیبا با چشم‌اندارهای طبیعی منحصربفرد در جنوب روستای "نیمور" کجور واقع شده که به دلیل نبود تبلیغات و فراهم نبودن امکانات گردشگری و نداشتن راه مناسب، تاکنون ناشناخته مانده است. این دریاچه از نوع روان بوده و آب آن پس از ورود به رودخانه "ویسر" از طریق رود "خیرود" پس از عبور از کنار نوشهر به دریای خزر می‌ریزد، در اطراف این دریاچه بی‌نظیر و زیبا که در منطقه حفاظت شده البرز مرکزی واقع شده، انواع وحوش و پرندگان نظیر گوزن، شوکا، مرال، خرس و پلنگ نیز دیده می‌شوند.

جاده ارتباطی حدود هفت کیلومتری روستای نیمور به این دریاچه خاکی بوده و چندان برای تردد وسایل نقلیه مناسب نیست. برخی از منابع به دلیل وجود چشم‌اندازهای طبیعی و جاذبه‌های گردشگری از این دریاچه به عنوان "بهشت گمشده" یاد کرده‌اند. مسیر دسترسی به آن از چالوس آغاز و وارد کندوان میشود . در کیلومتر 25 کرج به چالوس به دو راهی کجور می‌رسد. پس از عبور از پل رودخانه چالوس به جاده آسفالته کجور که به طرف شرق کشیده شده و طی مسافت 4. کیلومتر و قبل از رسیدن به آبادی پول مرکز بخش کجور به دو راهی خاکی و جاده روستایی نیمور می‌رسد که در جانب شمالی جاده آسفالته از مسیر اصلی جدا شده و با مسیری پر شیب و کوهستانی مارپیچ‌های فراوان ولی زیبا به روستای نیمور ختم می‌شود. دریاچه از روستای میخور نیز با پای پیاده و به صورت کوه پیمائی تقریبا3 الی 4 ساعت فاصله دارد.

منبع:http://www.tasnimnews.com


  • آرش مرزبانی

خانه نیما یوشیج

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۷:۲۳ ب.ظ

خانه نیما یوشیج که از جمله آثار دوران قاجاریه است در روستای یوش است روستایی از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران یا به عبارتی هفت کیلومتری بلده واقع شده است. این خانه به لحاظ اینکه یکی از شعرای مشهور کشورمان در آن می‌زیسته، از ارزش فرهنگی بالایی برخوردار است. خانه نیما، دارای پلان معمولی تیپ قاجاریه است. سردر ورودی این بنا به تاریخ 1128 است اما در شیر سرنمای قسمت شمالی آن تاریخ 1136 قید شده است. جبهه شمالی این خانه دارای یک ارسی پر ارزش با طرح گره‌چینی پرکار است و اتاق های طرفین ارسی و دارای 6 نورگیر مشبک چوبی با طرح‌های جالب است. این بنا دارای ۳ ورودی، شاه‌نشین و اتاق‌های زیادی است. خانه نیما یوشیچ با داشتن آجرکاری و گچ‌کاری‌های زیبا از جاذبه‌های گردشگری استان مازندران به شمار می‌آید.
عمده مصالح به کار رفته در این بنا خشت و گل و چوب است و روکار نما نیز گچبری می‌باشد. این خانه یک بار در سال 1370 مورد مرمت قرار گرفت و در سال 1373 توسط سازمان میراث فرهنگی خریداری شد و مجددا در سال 1375 مرمت اساسی شد.

علی اسفندیاری، مردی که بعدها به “نیما یوشیج” شهرت یافت، در سال 1276 در این خانه متولد شد. این شاعر بزرگ، درحالی‌که به علت سرمای شدید یوش، به ذات‌الریه مبتلا شده بود، برای معالجه به تهران آمد؛ معالجات تاثیری نداشت و در تاریخ 13 دی‌ماه 1338، درگذشت. او را در تهران دفن ‌کردند؛ تا اینکه در سال 1372 طبق وصیتش، پیکرش را به یوش برده و در حیاط همین خانه که محل تولدش نیز بود، به خاک ‌سپردند. خانه نیما یوشیج در سال 1375 توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره 1802 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

روستای یوش از ییلاقات بسیار خوش آب و هوای استان مازندران است که چهارده چشمه دارد. روستای یوش دارای باغ‌های گردو، فندق، گیلاس و زردآلو است. از شواهد و قرائن موجود قدمت این روستا به دوره ساسانیان باز می گردد که آتشکدة رو به ویرانیِ «کیا داود» در حوالیِ یوش نیز شاهدی است بر این مدعا. ناصرالدین شاه قاجار نیز برای تفریح و شکار در این روستا اقامت داشته و از این روستا به عنوان مکانی مفرح و خرم نام برده است.

بافت کلی روستای یوش به صورت مجتمع و توده ای، در قسمت جنوب غربی روستا متمرکز است. خانه ها به صورت پلکانی در پای کوه بنا گردیده اند و جهت آنها رو به قبله، یعنی جنوب و شرق است. مصالح اصلی دیوارها در قدیم خشت و گل و امروزه بلوک، آجر و سیمان است. در گذشته سقف ها تخت و با تیرهای چوبی و کاهگل پوشانده می شدند اما امروزه با استفاده از حلب و آلمینیوم پوشش سقف به صورت شیروانی ساخته می شود. یوش دارای تابستان های گرم و خنک و زمستان های بسیار سرد است گاهی تا ارتفاع یک متر در این ناحیه برف می نشیند. خانه نیما که بازسازی و مرمت شده در پیچ و خم کوچه ای خاکی قرار دارد.

اندکی درباره نیما یوشیج :

علی اسفندیاری، مردی که بعدها به “نیما یوشیج” معروف شد، در بیست‌ویکم آبان‌ماه سال 1276 مصادف با 11 نوامبر 1897 در روستای یوش، دیده به جهان گشود.او 62 سال زندگی کرد. اگرچه سراسر عمرش در سایه مرگ مدام و سختی سپری شد؛ اما توانست معیارهای هزارساله شعر فارسی را که تغییرناپذیر و مقدس و ابدی می‌نمود، با شعرها و رای‌های محکم و مستدلش، تحول بخشد. در همان دهکده که متولد شد، خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده یاد گرفت.

 نوشته‌های نیما یوشیج را می‌توان در چند بخش مورد بررسی قرار داد : ابتدا شعرهای نیما؛ بخش دیگر، مقاله‌های متعددی است که او در زمان همکاری با نشریه‌های آن دوران می‌نوشته و در آنها به چاپ می‌رسانده است؛ بخش دیگر، نامه‌هایی است که از نیما باقی مانده است. این نامه‌ها اغلب، برای دوستان و همفکران نوشته می‌شده است و در برخی از آنها به نقد وضع اجتماعی و تحلیل شعر زمان خود می‌پرداخته است؛ از جمله در نامه‌هایی که به استادش «نظام وفا» می‌نوشته است.

آثار خود نیما عبارتند از : “تعریف و تبصره و یادداشت‌های دیگر”، “حرف‌های همسایه”، “حکایات و خانواده‌ی سرباز”، “شعر من”، “مانلی و خانه‌ی سریویلی”، “فریادهای دیگر و عنکبوت رنگ”، “قلم‌انداز”، “کندوهای شکسته” (شامل پنج قصه‌ی کوتاه)، “نامه‌های عاشقانه”‌ و غیره.

نیما علاوه بر شکستن برخی قوالب و قواعد، در زبان قالب‌های شعری تاثیر فراوانی داشت؛ او در قالب غزل ـ به‌عنوان یکی از قالب‌های سنتی ـ نیز تاثیر گذار بوده؛ به طوری که عده‌ای معتقدند غزل بعد از نیما شکل دیگری گرفت و به گونه‌ای کامل‌تر راه خویش را پیمود.

پیش از رفتن به خانه نیما تیم سایت گردشگری مکانبین خواندن این شعر از نیما را به شما پیشنهاد می کند :

می تراود مهتاب
می درخشد شبتاب
نیست یک دم شکندخواب به چشم کس ولیک
غم این خفته چند
خواب در چشم ترم می شکند
نگران با من ایستاده سحر
صبح می خواهد از من
کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر
در جگر لیکن خاری
از ره این سفرم می شکند
نازک آرای تن ساق گلی
که به جانش کشتم
و به جان دادمش آب
ای دریغا به برم می شکند
دستهای سایم
تا دری بگشایم
بر عبث می پایم
که به در کس آید
در ودیوار به هم ریخته شان
بر سرم می شکند
می تراود مهتاب
می درخشد شبتاب
مانده پای ابله از راه دور
بر دم دهکده مردی تنها
کوله بارش بر دوش
دست او بر در می گوید با خود
غم این خفته چند
خواب در چشم ترم میشکند

منبع: http://www.makanbin.com

  • آرش مرزبانی

آبشار شاهان دشت

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۷:۱۸ ب.ظ


آبشار شاهان دشت

 بزرگترین آبشار استان مازندران و یکی از آثار ملی کشور در فهرست آثار ملی ایران است. این آبشار در در روستای شاهاندشت واقع در کیلومتر ۹۶ جاده هراز(در ۶۵ کیلومتری شهر آمل) بخش امیری قرار دارد و از سمت جاده نسبت به آن دید وجود دارد. این آبشار پرآب، دائمی و عظیم، درجانب جنوبی جاده و رودخانه هراز باشکوهی وصف‌ناپذیر خودنمائی می‌کند. که از کنار قلعه ملک بهمن بر روی یک‌کوه هرمی شکل مشرف به روستای شاهان‌دشت به پایین می‌ریزد.

در ارتفاعات مشرف به روستای شاهاندشت آبشار اصلی شاهان‌دشت با ارتفاع ۵۱ متر بزرگترین آبشار استان مازندران به شمار می‌رود که این آبشار که دارای سه آبشار متعدد است در مجموعه ارتفاعی ۱۸۰ متری دارد. در بالای آبشار شاهاندشت قلعه ملک بهمن که به قلعه ملکه قلاع یا ملک بهمن مشهور است و نام تاریخی آن قلعه فرشته بوده است، واقع شده و از عظیمترین قلاع کوهستانی البرز ایران است که از سنگ و نوعی ساروج که مخلوطی از شیر و تخم مرغ و نوعی خاک است ساخته شده و استحکام زیادی دارد که قدمت آن به سه هزار سال پیش می‌رسد. مسیر رسیدن به قلعه و آبشار گذر از پل روستای وانا، جاده روستای شاهاندشت، پارکینگ شاهاندشت، گذر از روستای شاهاندشت و حدود ۱۵ دقیقه پیاده‌روی است.


برای رفتن به کنار این آبشار می بایست ابتدا شیب تند روستای شاهاندشت را طی کرد که مسیری چهار کیلومتری است و از کنار رودخانه و کوه می گذرد. ادامه مسیر را از میان کوچه باغ ها و خانه های اهالی روستا بایستی پیاده پیمود. این مسیر از کنار یک قبرستان و مسجد قدیمی گذشته و تابلوهای کوچکی شما را به سمت آبشار راهنمایی می کنند. از دو مسیر میتوان جهت ادامه راه استفاده کرد یکی مسیر شمالی از بالای روستا که شما را مستقیما به بالای آبشار و منظره روبروی آن میرساند. این مسیر کمی ناهموار بوده و وجود تخته سنگ های بزرگ و شیب تند جایی برای اطراق باقی نگذاشته است و بیشتر جهت بازدید به کار می رود.

مسیر جنوبی روستا مسیر بهتری است که در انتها به پایین آبشار برمی خورد و مکان اطراق و حتی چادر زدن نیز وجود دارد. البته طول این مسیر بیشتر است. در هر دو حالت زیبایی و شکوه آبشار به خوبی نمایان است. شدت ریزش شلاق گونه آب از این آبشار پنجاه متری به حدی است که قطرات آب تمامی فضای پایین آبشار را فراگرفته و وجود ابری متراکم از آب! مانع از حرکت انسان از کنار آبشار می شود. البته همین امر باعث ایجاد شور و هیجان در گردشگران است. آبشار شاهاندشت به صورت دوپله ای بوده و گیاهان آبزی و خزه ها در میان دیواره های آن دیده می شوند.

منبع:http://dalahoo.com



  • آرش مرزبانی

دریاچه کوهستانی ولشت

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۷ مهر ۱۳۹۵، ۰۴:۱۷ ب.ظ

دریاچه ولشت دریاچه‌ای است در جنوب غرب شهر چالوس و در شمال شرق کلاردشت، این دریاچه کوهستانی در ۲۵ کیلومتری جاده چالوس در نزدیکی شهر مرزن‌آباد واقع گردیده‌ است. دریاچه ولشت یکی از 10 دریاچه آب شیرین کشور محسوب می‌شود که در این منطقه واقع شده و محیط زیست مناسبی را برای پرندگان و آبزیان فراهم نموده است. گونه‌های گیاهی و جانوری کلاردشت نیز از دیگر ویژگی‌های آن هستند. دریاچه ولشت از جمله دریاچه های است که در نزدیکی منطقه کوهستانی تخت سلیمان علم کوه قرار دارد و به دلیل قرار گرفتن در یک گودال بزرگ محاط به تپه های کم ارتفاع کلمه، از دید پنهان است.

آب دریاچه تنها با نزول باران و جوشیدن چشمه های زیرزمینی دریاچه که در وسط آن می جوشند و بالا می آیند تامین می شود. هوا مرطوب ولی خنک است. دریاچه ولشت با چشم اندازی زیبا و دلنشین، مکان مناسبی جهت گردشگری موقت یک روزه است. آب شیرین و زلال آن جایگاه خوبی برای اردک، ماهیان و برخی از پرندگان مهاجر است. دیدار از این محل بدان جهت موقت نام گرفته است که در حال حاضر هیچگونه سرپناهی برای مسافران در حول و حوش آن در نظر گرفته نشده است. ولی از سال 1384 که این منطقه، از طرف دولت منطقۀ توریستی اعلام شد ساخت و ساز امکانات حول دریاچه ولشت آغاز شده است. در کناره های دریاچه فقط چند درخت وجود دارد که آن هم برای بیتوته کردن چند مسافرانی بیش نیست، بنابراین بقیه مسافران با نشستن بر روی اندک فضای کنار دریاچه، چه در مقابل آفتاب سوزان و چه زیر باران رعدآسا به تماشای زیبایی حیرت انگیز دریاچه پرداخته و از آن لذت می برند.

به دلیل آب زلال و شیرین دریاچه و دارا بودن عمق بیش از 40 متر، و به علت تشابه نسبی اش با استخر بزرگ، موجب تحریک شناگران گشته و این تحریکات گاهی موجب وسوسه شنای غیر شناگران نیز می گردد.

از دیگر جاذبه های گردشگری این منطقه می توان به کجور و کلاردشت در بخش های شرقی و غربی مرزن آباد، در کیلومتر 25 جاده چالوس- کرج اشاره کرد که دو منطقه ییلاقی است که دارای چشم اندازهای طبیعی و فرهنگی دیدنی و جذابی هستند.

منبع:http://www.makanbin.com

  • آرش مرزبانی

جنگل ییلاقی سه هزار

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۷ مهر ۱۳۹۵، ۰۴:۱۲ ب.ظ

جنگل ییلاقی سه هزار یا ارتفاعات موسوم به سه هزار، در مسیر دسترسی تنکابن به خرم آباد پس از عیور از قلعه گردن به سمت جنوب امتداد یافته و از دو راهی لتاک در جانب شرقی وارد یک جاده خاکی می‌شود که به طرف منطقه زیبای سه هزار ادامه پیدا می‌کند. دره سه هزار منطقه‌ای بکر، زیبا با چشم اندازهای بدیع، چمنزارها، جنگلهای مرتفع و جلگه‌ای است. روددخانه پر آب سه هزار از این دره عبور می کند. آب و هوای مطبوع به همراه آبشاره‌ها و چشمه‌های آب گوارا و آرامش رویایی این منطقه برای گروه های توریستی مشتاق آرامش و طبیعت کاملاً ایده‌آل است.همچنین وجود آب گوارای روان و آب و هوای مطبوع، این جنگل را بسیار چشم نواز کرده است. دره سه هزار در قسمت غربی قله علمکوه واقع شده است. در این دره آثارى از زندگى انسان ها در گذشته‌هاى دور بر جاى مانده است.

وجه تسمیه دوهزار و سه هزار تنکابن :

در قدیم رودخانه را هراز می‌گفتند چون منطقه دوهزار دارای دو رودخانه است یکی از سمت نوشا سرازیر می‌شود و دیگری از سمت قله سیالان و عسل (اسل) محله که در قریه کلیشم به همدیگر می‌پیوندند. همینطور منطقه سه هزار دارای سه رود اصلی شلف رود، گرمارود و مران رود است که به آن سه هراز می‌گفتند. با گذشت زمان با جابه‌جا شدن نقطه، هراز به هزار تبدیل شده است. رودخانه پرآب «سه هزار» تنکابن مجموعه زیستی، طبیعی و کم‌نظیر در ایران است. رودخانه سه هزار یکی از شاخه‌های اصلی رودخانه چشمه کیله است. حتی در اکثر نوشته‌ها و کتاب‌ها این رود را به اسم بزرگ‌ترین شاخه‌اش یعنی سه هزار می‌شناسند. طول رودخانه سه هزار بالغ بر 57 کیلومتر است که دورترین سرچشمه‌اش مربوط به منطقه سه هزار و از کوه‌های تخت سلیمان با ارتفاع بیش از 4600 متر از سطح دریا است. این رود پس از عبور از مسیر کوهستان به سوی دریای خزر جریان داشته ضمن شرب ساختن جلگه‌های حاصلخیز تنکابن در شمال شهر ساحلی شهسوار، وارد دریای خزر می‌شود.

پس از طی کردن مسافتی در حدود ۳۵ کیلومتر با وسیله نقلیه در دو کیلومتری شمال شرق روستای میانرود در غرب رودخانه پرور آب معدنی شلف قرار دارد. برای رفتن به آب معدنی شلف باید از کنار قبرستان روستای میانرود راه باریک مالرویی که به سمت چپ (مشرق) می‌رود را ادامه داد و با نیم ساعت پیاده‌روی از این چشمه شفابخش بازدید به عمل آورد. آب معدنی شلف از مواد قلیایی، نمکی، آهکی، فسفر، اکسید آهن، سیلیس، پتاس، آلومین، کلر، کربنات، منیزیم و اسید سولفوریک تشکیل شده و با دارا بودن خواص طبی فراوان برای درمان بیماری های مختلفی نظیر، امراض کلیوی، سوء هاضمه و نقرس، امراض جلدی و درد های رماتیسم مفید است. اطراف آب معدنی شلف، مناظر زیبای طبیعی وجود دارد که جلوه خاصی به آن داده است.

مسیر دسترسی به منطقه سه هزار :

از تنکابن به سه هزار :

جاده تنکابن به خرم آباد پس از عبور از قلعه گردن به سمت جنوب امتداد یافته و دوراهی “لتاک” در جانب شرقی وارد یک جاده خاکی می شود که به طرف منطقه زیبای سه هزار ادامه پیدا می کند.

از تهران به سه هزار :

اگر از تهران قصد سفر به مناطق بکر و زیبای جنگل‌‌های سه هزار از راه الموت را دارید، بعد از طی فاصله 135 کیلومتری بزرگراه تهران ـ قزوین به میدان ورودی استان قزوین (میدان مینودر) می‌رسید. در این میدان تابلو‌‌های راهنما شما را به سمت الموت راهنمایی می‌کند. از میدان مینودر تا روستای گرمارود حدوداً 120 کیلومتر است که در طی مسیر از روستا‌‌های بسیاری عبور خواهید کرد از جمله از مرکز بخش الموت بالا (معلم کلایه). از قزوین تا گرمارود حدوداً ‌120 کیلومتر است و از گرمارود تا جنگل سه‌هزار حدودا ‌60 تا 65 کیلومتر جاده خاکی است. اگر در منطقه الموت اطراق کنید در مسیرتان هتل نویذر و سوئیت‌‌‌های محلی پذیرای شماست، ‌که ارزان هم هست. اگرهم خواستید در منطقه شمالی مسیر سفرتان اطراق کنید در سه‌هزار یا در دوهزار منطقه رفاهی چالدره دارای سوئیت و امکانات اقامتی است که ظاهراً مربوط به شهرداری منطقه است. علت این که مبنای فاصله را روستای گرمارود عنوان شده است این است که جاده آسفالته تا گرمارود به پایان می‌رسد و بعد از آن جاده خاکی و در دست ساخت در ادامه مسیرتان تا سه هزار شروع می‌شود، اما با ماشین سواری هم می‌شود رفت. تا کنون که خاکی است ولی آنقدر خراب نیست که نشود به این مسیر زیبا و دیدنی رفت.

در زمستان به علت بارش برف عبور و مرور کمی سخت است اگر اهل منطقه نباشید سفر در زمستان از این جاده توصیه نمی‌شود. اما در بهار، ‌تابستان و اوایل پائیز بسیار جاده زیبایی است. هنگامی که به جاده خاکی رسیدید بالاجبار باید آرام رانندگی کنید که این خودش حسن زیادی دارد. از دیدن مناطق اطراف جاده خصوصاً از رودخانه و روستا‌‌های کنار آن نهایت لذت را می‌برید، ‌با امنیت رانندگی می‌کنید چون سرعت ماشین شما کم است و وسیله نقلیه شما آسیب نمی‌بیند. بعد از طی چند کیلومتر به روستای زیبای پیجه‌بن می‌رسید روستایی که در ارتفاع تقریباً 2600 متری است و با توقف در آن، هم رفع خستگی می‌کنید و هم از مناظر چشم‌نواز اطراف آن لذت می‌برید. از روستای پیجه‌بن که بگذرید به آبشار گلالک می‌رسید که کمی از جاده دور است ولی از داخل جاده هم می‌توان به خوبی تماشایش کرد. همچنین به آبشار‌‌ها و چشمه‌سار‌‌های زیادی برمی‌‌خورید که زیبایی خاص آنها شما را ساعت‌‌ها به خود مشغول می‌کند، حواستان را جمع کنید به علت بلد نبودن راه به تاریکی نخورد و زودتر حرکت کنید تا هوا روشن است به آبادی‌‌‌های بعدی برسید.

در ادامه پس از طی حدود 3 کیلومتر به گردنه سلمبار و کاروانسرای پیجه بن در بالا‌‌ترین نقطه مسیر می‌رسید، حتما توقف کنید و از نزدیک کاروانسرا و مناظر اطراف گردنه سلمبار دیدن کنید. در بالای گردنه سلمبار که می‌ایستید معمولاً هر روز یا در اکثر روز‌‌ها با دریاچه‌ای از مه که بین دو کوه را پوشانده مواجه می‌شوید. در ادامه به طرف پائین گردنه پس از رد شدن از کاروانسرا به مراتع بسیار زیبایی بر می‌خورید که در فصل تابستان دامداران و زنبورداران محلی دام‌‌ها و زنبور عسل‌شان را به علت وجود گل‌‌های زیاد و علف‌‌های معطر به این منطقه می‌آورند. شما هم اگر خواستید می‌توانید ماست، پنیر، دوغ، کره و عسل طبیعی را در آنجا بخرید. بعد به روستا‌‌های مران، درجان و سلمبار می‌رسید. جاده دیگر از حالت گردنه‌ای خارج شده و در حاشیه رودخانه ادامه پیدا می‌کند و کم‌کم پوشش گیاهی منطقه کوهستانی به پوشش جنگلی تغییر شکل می‌دهد و شما وارد منطقه سه‌هزار تنکابن می‌شوید، البته با پشت‌سر گذاشتن چند روستای بکر و زیبا وقتی به نزدیک جنگل سه‌هزار می‌رسید دوباره جاده آسفالته شروع می‌شود. حالا کاملا از منطقه الموت جدا شده‌اید و در منطقه تنکابن هستید.

در جنگل سه‌هزار می‌توانید اطراق کنید و حتی شب را هم بمانید. یا اگر وقت داشتید می‌توانید با ادامه مسیر به دوراهی دوهزار و سه‌هزار برسید و مسیر دوهزار را برای گردش و استراحت انتخاب کنید در دوهزار به منطقه چالدره می‌رسید که دارای منطقه‌ای زیبا و امن با سوئیت‌‌ها و امکانات رفاهی است که می‌توانید با استراحت در آن شب خاطره‌انگیزی از سفرتان داشته باشید. با ادامه مسیر در منطقه دوهزار به عسل محله می‌رسید و دوباره می‌توانید با پشت سر گذاشتن چند روستا به راه مالرو منطقه الموت برسید که دیگر نمی‌توان با ماشین ادامه مسیر داد.

توصیه می‌شود اگر در سفر بعدی خواستید به صورت کوهنوردی این منطقه را انتخاب کنید؛ اولاً حتماً در فصل تابستان باشد چون زمستان بسیار سخت و مسیر پر برفی دارد، ثانیا سفرتان گروهی باشد منطقه ضمن زیبایی بسیار شگفت‌انگیزی که دارد به علت نبود روستا در مسیر و وجود جانوران وحشی خطرناک و ناامن هم هست.

منبع: http://www.makanbin.com

  • آرش مرزبانی

جواهر ده

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۷ مهر ۱۳۹۵، ۰۳:۴۷ ب.ظ

جواهر ده در فاصله ۲۷ کیلومتری رامسر در دهستان سخت‌سر و در ارتفاعات ۲۰۰۰ متری البرز، در دامنه کوه‌های مرتفع سماسوس و در میان مراتع و چمن زارها واقع شده است.

معروف‌ترین کوه‌های آن عبارت‌اند از سرخ تله (بخش شرقی قله سماموس) واژکٰ سه براره رژه (رجه). مرتفع‌ترین این قله‌ها، قله سرخ تله است. لپاسر با چشمه‌های معروف و درمانی آن و سماموس و مقبره شاه یحیی کیایی بر چکاد قله سماموس که دارای یخچال‌های دایمی است از جاهای دیدنی و جذاب روستای جواهرده است. جویبارهای بالادست این روستا با آبشارهای زیبا، پارک جنگلی وسیعی در میان دره که در کنار رود صفارود جای دارد و رودخانه‌ای با آب معدنی گازدار از جاذبه‌های گردشگری این منطقه به شمار می‌رود.


در مورد نام «روستای جواهرده» عقاید مختلفی وجود دارد، در گذشته آن را «جئورده‌» به معنی ده بالا در مقابل جیرده یعنی پایین ده چنان که در سفرنامه‌های مختلف حتی سفرنامه ناصرالدین شاه قاجار و رابینو آمده است و این گونه نامگذاری در اشکورات، گیلان و مازنداران متداول است و این روستا را می‌توان مرتفع‌ترین روستای کوهستان در پایین چکاد سماموس برشمرد. عده‌ی دیگر ده را به دلیل به دست آمدن آثار قیمتی، طلا و جواهرات «جواهرده‌» می‌نامند. در عین حال به اعتقاد مردمان قدیم، در روزگاران گذشته زنی به نام جواهر حاکم این منطقه بوده و جواهرده از نام او برگرفته شده است.



جواهرده دارای تقویم گالشی است‌. در این تقویم ماه‌های سال به ترتیب عبارت‌اند از: «اول ماه‌»، «مردال ماه‌»، «ده ماه‌»، «ورفه ماه‌»، «اسفندار ماه‌»، «نوروز ماه‌»، «کرچه ماه‌»، «ارکه ماه‌»، «تیرماه‌»، «سیه ماه‌»، «شرر ماه‌» و «امیرماه‌».

امروز آب آشامیدنی منطقه نیز از چشمه‌های متعددی چون «سلیمان‌»، «برشی‌» و «کوه کین‌» تأمین می‌شود که در گذشته افراد خیرخواه، آب چشمه‌ها را تا نزدیکی ده هدایت کرده‌اند. «جواهرده‌» ۱۲ محله قدیمی دارد که «جولاخیل‌» بزرگ‌ترین محله ده و بعد از آن «اوشیان سر»، «سید محله‌»، «برشی محله‌»، «آموسی خیل‌»، «صیقل محله‌»، «چاک دشت‌»، «سراب یا کربلا بنه‌»، «رمک محله‌»، «تنگدره‌»، «فتوک محله‌»، «کهنه تنگدره‌» و «شل محله» از دیگر بخش‌های این ده به شمار می‌روند.


جاده دسترسی بهفق جواهرده از غرب رامسر آغاز شده و در تمام طول مسیر با شیبی تند در کنار دره و رودخانه صفارود ادامه می‌یابد. با افزایش ارتفاع در طول مسیر، به تدریج نوع پوشش گیاهی تغییر یافته و از تراکم درختان نیز کاسته می‌شود. در نزدیکی جواهرده، منطقه کاملا از پوشش جنگلی خارج شده و به چمن زار و بوته زار تغییر شکل می‌یابد. از همین نقطه روستای جواهرده دیده می‌شود.

آبشارهای زیبایی در منطقه جواهرده، خودنمایی می‌کنند که مقصد بسیاری از گردشگران و طبیعت دوستان به‌حساب می‌آیند. یکی از این آبشارها در انتهای روستا و در کنار تخته‌سنگ بزرگی، پذیرای مهمانان روستاست. اندکی آرمیدن در کنار این آبشار و استفاده از هوای پاک کوهستان، جزء لحظات فراموش‌نشدنی خواهد بود. آبشار صفارود یا آبشار اول جواهرده نیز در 15 کیلومتری جنوب شهر رامسر و در مسیر جاده جواهرده قرار دارد. این آبشار فصلی بوده ولی در مواقع پرش منظره زیبایی دارد. رودخانه صفارود یکی از مواهب طبیعی این منطقه، از دامنه‌های شرقی کوه سماسوس در 24 کیلومتری جنوب غرب رامسر سرچشمه گرفته و ضمن عبور از روستاهای جواهرده، تنگ دره و صیقل محله از میان جنگل عبور کرده و در شهر رامسر با یک دنیا خاطره و به‌آرامی، به دریا می‌ریزد. رامسر و جواهرده از مقاصد اصلی مسافران شمال است.


آثار تاریخی چون مسجد آدینه که گویا درگذشته‌های دور معبد و آتشکده‌ای زرتشتی بوده است و نیز گورهای گبری که در منطقه پراکنده است از آثار تاریخی آن به شمار می‌آید. هرچند مسجد آدینه در سال‌های اخیر در اثر برخورد آذرخشی به درخت زبان‌گنجشک کنار آن طعمه حریق شد، ولی مسجد کنونی گویا تمدن گذشته نیز است. درگذشته مراسم گل‌کاری دختران دوشیزه و جشن‌های همراه آن دیدنی بود و از همه مناطق گیلان برای شرکت در این جشن گرد می‌آمده‌اند. اولین تاریخ بنای مسجد آدینه به حدود ۷۰۰ سال و توسط شخصی به نام «شل شریف» برمی‌گردد که نامبرده از بزرگان جواهرده بوده است و خاندان شل آقاخانی (پورمنصوری) از بازماندگان وی هستند.

منبع:http://dalahoo.com


  • آرش مرزبانی

کاخ مرمر رامسر

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۷ مهر ۱۳۹۵، ۰۳:۳۴ ب.ظ

کاخ سلطنتی رامسر یا کاخ مرمر یکی از نفیس ترین آثار دوران پهلوی در شمال ایرانه که این کاخ به دستور رضا شاه پهلوی در سال ۱۳۱۶ به بهره برداری رسید و تا انقلاب سال ۱۳۵۷ به عنوان اقامتگاه خانواده پادشاهی استفاده می شد. این کاخ در میان یکی از جالب ترین و متنوع ترین باغ های ایران قرار گرفته. بنای کاخ از سنگ مرمر سفید رگه در با ایوانی دارای ۴ ستون حجاری شده از سنگ مرمر یکپارچه است و در دو سوی پلکان پشت کاخ، دو مجسمه مرمرین ببر قرار گرفته. پس از انقلاب، این کاخ تحت مالکیت بنیاد مستضعفان قرار گرفته و با عنوان تماشاگه خزر به صورت موزه برای عموم قابل بازدیده. آثار به نمایش در آمده تو این موزه شامل مبلمان، شمعدان ها و بوفه های آنتیک، مجسمه های برنزی و مرمرین نفیس و تابلوهایی از هنرمندان مشهور جهانِ. در محوطه جلوی کاخ درخت کاجی به بلندای۲۳ متر وجود داره که در سال۱۳۹۲ خورشیدی کاشته شده.

منبع:http://hamgardi.com


  • آرش مرزبانی

سد ساری (سلیمان تنگه، شهید رجایی)

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۷ مهر ۱۳۹۵، ۱۱:۴۴ ق.ظ

این سد در ۴۵ کیلومتری جنوب غربی ساری، در منطقه ای کوهستانی واقع شده است. سد سلیمان تنگه در سال ۱۳۷۹برای بازدید آماده شده و از نظر اقامتی برای بازدید کنندگان بسیار مناسب است. امکانات قایقرانی و اسکی در این سد برای گردشگران و بازدید کنندگان مهیا بوده و مجموعه مناسبی برای اقامت و گردش را فراهم آورده است. با توجه به عظمت سد، زیبایی دریاچه و فضای دلپذیر اطراف آن در حال حاضر، این سد یکی از زیباترین چشم اندازهای مازندران محسوب می شود که ظرفیت و قابلیت فوق العاده ای برای صنعت توریسم این استان است.

باز‌دید از تاج سد یا گرفتن بلیط در روز‌ها ممکن است امکان ماهیگیری هم فراهم است بخش خصوصی با ایجاد محیط هایی چون رستوران و سکوهایی برای نشستن و تفرح و.. جذابیتی دو چندان به این محیط زیبا بخشیده اند.

منبع:http://www.makanbin.com

  • آرش مرزبانی