هتل رستوران مرزبانی ماسال.شاندرمن

هتل مرزبانی در شهر ماسال - شاندرمن -تلفن: ۰۹۱۱۹۸۲۶۹۵۵ - ۰۱۳۴۴۶۵۲۶۸۰

هتل رستوران مرزبانی ماسال.شاندرمن

هتل مرزبانی در شهر ماسال - شاندرمن -تلفن: ۰۹۱۱۹۸۲۶۹۵۵ - ۰۱۳۴۴۶۵۲۶۸۰

هتل  رستوران مرزبانی  ماسال.شاندرمن

تخفیف ویژه اقامت در هتل آپارتمان مرزبانی

هتل آپارتمان و رستوران مرزبانی در شهر ماسال - شاندرمن
تلفن: ۰۹۱۱۹۸۲۶۹۵۵ - ۰۱۳۴۴۶۵۲۶۸۰




هتل ماسال - هتل شاندرمن - هتل مرزبانی-هتل اولسبلنگاه-ماسال-شاندرمن-هتل طبیعت-هتل-گردشگری- هتل ییلاق-بهشت گم شده- هتل سه ستاره مرزبانی- هتل مرزبانی شاندرمن- هتل مرزبانی ماسال- هتل گردشگری مرزبانی- طبیعت زیباxهتل سه ستاره- هتل گردشگری ماسال- ییلاق النزه- هتل ییلاق النزه شاندرمن- هتل ییلاق وزمی شاندرمن- هتل خریدول ماسال- هتل سوءچاله ماسال- هتل ماسال و شاندرمن- هتل رستوران مرزبانی- هتل رستوران ماسال مرزبانی- هتل رستوران شاندرمن مرزبانی- رستوران مرزبانی- رستوران هتل سه ستاره مرزبانی- سرو انواع غذای محلی ماسال- ییلاق اولسبلنگاه ماسال و غذای محلی- هتل پونل- هتل رضوانشهر- هتل فومن- هتل قلعه رودخان- هتل در شهر ماسال- هتلی در ماسال- اجاره هتل ماسال- رزرو هتل ماسال- رزرو هتل شاندرمن- ویلا شاندرمن- ویلا ماسال- رزرو هتل و ویلا شاندرمن- رزرو هتل آپارتمان مرزبانی ماسال- رزرو هتل و ویلا در ماسال

۲۰ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «مازندران» ثبت شده است

جنگل الیمستان

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۸:۰۲ ب.ظ

جنگل الیمستان نام جنگلی است از توابع شهرستان آمل استان مازندران .جنگل الیمستان یکی از زیباترین مناظر را در فصول بهار و تابستان به گردش گران و طبیعت دوستان نوید می دهد. این منطقه به طلای سبز ایران مشهور است و دارای مه غلیظ و جنگل های سر سبز و انبوه می باشد. این جنگلها محل رویش گیاه " الیما " ست که در اردیبهشت ماه رشد می کند. می گویند نام جنگل الیمستان نیز برگرفته از آن می باشد. الیمستان یکی از مناطق توریستی ایران در آمل است که تورهای زیادی از جوانان برای تفریج و سفر به دل طبیعت الیمستان می زنند این منطقه نگاه عکاسان داخلی و خارجی راه هم به خود جذب کرده و طبیعت بکر و زیبایی جنگلها و مراتع و سر سبزی آن وصف نشدنی است، ارتفاع زیاد جنگل از سطح دریا، پایین بودن دما در فصل گرما و وجود چشمه‌ سار های فراوان و پوشش جنگلی متنوع و دشت ها و آب زلال و اسب های زیبا از شاخصه‌ های این جنگل است. آب مردم آن از چشمه تامین می شود و محصول آن غلات، لبنیات و عسل است. اما از همه این ها گذشته، قله الیمستان هم یکی دیگر از جاذبه های این روستا است که در زمستان و بهار کوهنوردان زیادی را به خود جذب می کند. قله ای که حدود ۲۵۱۰ متر ارتفاع دارد و یکی از بهترین گزینه های کوهنوردی در زمستان به شمار می رود. اگر اهل کوهنوردی باشید، این قله با تمام جاذبه های طبیعی اطرافش بهترین گزینه سفر کوهنوردی شما به شمار خواهد رفت

منبع:http://www.negahmedia.ir


  • آرش مرزبانی

تالاب فراخین

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۷:۵۳ ب.ظ

تالاب دریاچه فراخین نوشهر یکی از دریاچه‌های کمتر شناخته شده در نزدیکی روستای کندلوس است. این دریاچه آنقدرها بزرگ نیست و بیشتر شباهت به تالاب دارد. اما واقع شدن در میان جنگل انبوه و تمیزی آن باعث شده است یکی از جاذبه‌های اصلی در نزدیکی روستای کندلوس و جاده چالوس باشد.این دریاچه در ارتفاع ۲۲۰۰ متری قرار گرفته و توسط جنگل‌های پهن برگ هیرکانی احاطه شده است. آبگیری دریاچه از چشمه فراخین در بالادست آن و نزولات جوی تامین می‌شود. دریاچه فراخین تمام فصول سال از زیبایی‌هایی برخوردار است. اما از اردیبهشت ماه تا انتهای شهریورماه این دریاچه به علت پر آب بودن از زیبایی‎های بسیاری برخوردار است./ از جاده چالوس حرکت کنید. بعد از گذشتن از مرزن آباد در سمت راست، جاده کمربندی چالوس به نوشهر جاده‌ای فرعی است که تابلوی دیزی‌سرای آذربایجان در کنار آن خودنمایی می‌کند. مسیر را ادامه دهید تا به روستای دلسم و بعد از آن روستای ویسر برسید. این جاده را ادامه داده تا به یک جاده خاکی معدنی برسید. پس از عبور از رودخانه‌های کم عمق جاده‌ای خاکی که حدود 40 کیلومتر است شما را به دریاچه فراخین می‌رساند که البته قبل از آن 5 دوراهی در پیش رو دارید. دو تای اول را به سمت راست (تابلو به سمت کجور)، سومی را به سمت چپ، چهارمی را به سمت راست و دوراهی پنجم مسیر سمت چپ را انتخاب کنید./ تالاب در ارتفاع ۲۲۰۰ متری قرار گرفته و توسط جنگلهای پهن برگ هیرکانی احاطه شده. آبگیری تالاب از چشمه فراخین در بالادست تالاب و نزولات جوی تامین میشه. در نزدیکی این تالاب غار آبی دانیال نیز از دیگر جذابیتهای گردشگری منطقه است. برای رسیدین به این تالاب باید از جاده چالوس حرکت کرده بعد از گذشتن از مرزن آباد ، جاده کمربندی چالوس به نوشهر در سمت راست جاده ای فرعی است که تابلوی دیزی سرای آذربایجان در کنار آن خودنمایی می کند. این جاده را ادامه داده تا به یک جاده خاکی معدنی برسید. پس از عبور از رودخانه ای کم عمق، جاده ای خاکی که حدود ۴۰ کیلومتر است شما را به دریاچه فراخین می رساند.

منبع:http://www.negahmedia.ir

  • آرش مرزبانی

دریاچه خضر نبی

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۷:۳۷ ب.ظ

دریاچه خضر نبی در شمال شهرستان نوشهر و در میان جنگل قرار گرفته و بنا به اعتقاد بومیان دارای تقدس مذهبی است. 

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، در ارتفاعات کوهستانی و جنگلی کجور نوشهر و در ارتفاع حدود دو هزار متری از سطح دریای خزر دریاچه‌ای به نام "خضر نبی" واقع شده است، وسعت این دریاچه کمتر از نیم هکتار، عمق آن حدود 5 متر و آب آن شیرین است، از آن جایی که این دریاچه از عوامل تخریب انسانی دور مانده و در محدوده حفاظت شده البرز مرکزی قرار گرفته است.

این دریاچه که در ارتفاعات روستای "نیمور" معروف به بام کجور واقع شده که علاقه‌مندان و گردشگران می‌توانند با عبور از مسیرهای پر پیج و خم صخره‌های سنگلاخی، این بهشت گمشده را به تماشا بنشینند. این دریاچه آرمیده در ارتفاعات بخش زیبای کجور با نامهای چون "خضر نبی، خضر رود کنار و خزررود" معروف بوده و از روزگاران گذشته تا به امروز در بین اهالی دارای تقدس مذهبی نیز است چرا که برخی از روستاییان و ریش‌سفیدان منطقه بر این باورند که روزی این دریاچه محل عبور حضرت "خضر پیامبر" بوده از این رو آن را، دریاچه خضر نبی نام نهاده‌اند.

این دریاچه زیبا با چشم‌اندارهای طبیعی منحصربفرد در جنوب روستای "نیمور" کجور واقع شده که به دلیل نبود تبلیغات و فراهم نبودن امکانات گردشگری و نداشتن راه مناسب، تاکنون ناشناخته مانده است. این دریاچه از نوع روان بوده و آب آن پس از ورود به رودخانه "ویسر" از طریق رود "خیرود" پس از عبور از کنار نوشهر به دریای خزر می‌ریزد، در اطراف این دریاچه بی‌نظیر و زیبا که در منطقه حفاظت شده البرز مرکزی واقع شده، انواع وحوش و پرندگان نظیر گوزن، شوکا، مرال، خرس و پلنگ نیز دیده می‌شوند.

جاده ارتباطی حدود هفت کیلومتری روستای نیمور به این دریاچه خاکی بوده و چندان برای تردد وسایل نقلیه مناسب نیست. برخی از منابع به دلیل وجود چشم‌اندازهای طبیعی و جاذبه‌های گردشگری از این دریاچه به عنوان "بهشت گمشده" یاد کرده‌اند. مسیر دسترسی به آن از چالوس آغاز و وارد کندوان میشود . در کیلومتر 25 کرج به چالوس به دو راهی کجور می‌رسد. پس از عبور از پل رودخانه چالوس به جاده آسفالته کجور که به طرف شرق کشیده شده و طی مسافت 4. کیلومتر و قبل از رسیدن به آبادی پول مرکز بخش کجور به دو راهی خاکی و جاده روستایی نیمور می‌رسد که در جانب شمالی جاده آسفالته از مسیر اصلی جدا شده و با مسیری پر شیب و کوهستانی مارپیچ‌های فراوان ولی زیبا به روستای نیمور ختم می‌شود. دریاچه از روستای میخور نیز با پای پیاده و به صورت کوه پیمائی تقریبا3 الی 4 ساعت فاصله دارد.

منبع:http://www.tasnimnews.com


  • آرش مرزبانی

خانه نیما یوشیج

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۷:۲۳ ب.ظ

خانه نیما یوشیج که از جمله آثار دوران قاجاریه است در روستای یوش است روستایی از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران یا به عبارتی هفت کیلومتری بلده واقع شده است. این خانه به لحاظ اینکه یکی از شعرای مشهور کشورمان در آن می‌زیسته، از ارزش فرهنگی بالایی برخوردار است. خانه نیما، دارای پلان معمولی تیپ قاجاریه است. سردر ورودی این بنا به تاریخ 1128 است اما در شیر سرنمای قسمت شمالی آن تاریخ 1136 قید شده است. جبهه شمالی این خانه دارای یک ارسی پر ارزش با طرح گره‌چینی پرکار است و اتاق های طرفین ارسی و دارای 6 نورگیر مشبک چوبی با طرح‌های جالب است. این بنا دارای ۳ ورودی، شاه‌نشین و اتاق‌های زیادی است. خانه نیما یوشیچ با داشتن آجرکاری و گچ‌کاری‌های زیبا از جاذبه‌های گردشگری استان مازندران به شمار می‌آید.
عمده مصالح به کار رفته در این بنا خشت و گل و چوب است و روکار نما نیز گچبری می‌باشد. این خانه یک بار در سال 1370 مورد مرمت قرار گرفت و در سال 1373 توسط سازمان میراث فرهنگی خریداری شد و مجددا در سال 1375 مرمت اساسی شد.

علی اسفندیاری، مردی که بعدها به “نیما یوشیج” شهرت یافت، در سال 1276 در این خانه متولد شد. این شاعر بزرگ، درحالی‌که به علت سرمای شدید یوش، به ذات‌الریه مبتلا شده بود، برای معالجه به تهران آمد؛ معالجات تاثیری نداشت و در تاریخ 13 دی‌ماه 1338، درگذشت. او را در تهران دفن ‌کردند؛ تا اینکه در سال 1372 طبق وصیتش، پیکرش را به یوش برده و در حیاط همین خانه که محل تولدش نیز بود، به خاک ‌سپردند. خانه نیما یوشیج در سال 1375 توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره 1802 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

روستای یوش از ییلاقات بسیار خوش آب و هوای استان مازندران است که چهارده چشمه دارد. روستای یوش دارای باغ‌های گردو، فندق، گیلاس و زردآلو است. از شواهد و قرائن موجود قدمت این روستا به دوره ساسانیان باز می گردد که آتشکدة رو به ویرانیِ «کیا داود» در حوالیِ یوش نیز شاهدی است بر این مدعا. ناصرالدین شاه قاجار نیز برای تفریح و شکار در این روستا اقامت داشته و از این روستا به عنوان مکانی مفرح و خرم نام برده است.

بافت کلی روستای یوش به صورت مجتمع و توده ای، در قسمت جنوب غربی روستا متمرکز است. خانه ها به صورت پلکانی در پای کوه بنا گردیده اند و جهت آنها رو به قبله، یعنی جنوب و شرق است. مصالح اصلی دیوارها در قدیم خشت و گل و امروزه بلوک، آجر و سیمان است. در گذشته سقف ها تخت و با تیرهای چوبی و کاهگل پوشانده می شدند اما امروزه با استفاده از حلب و آلمینیوم پوشش سقف به صورت شیروانی ساخته می شود. یوش دارای تابستان های گرم و خنک و زمستان های بسیار سرد است گاهی تا ارتفاع یک متر در این ناحیه برف می نشیند. خانه نیما که بازسازی و مرمت شده در پیچ و خم کوچه ای خاکی قرار دارد.

اندکی درباره نیما یوشیج :

علی اسفندیاری، مردی که بعدها به “نیما یوشیج” معروف شد، در بیست‌ویکم آبان‌ماه سال 1276 مصادف با 11 نوامبر 1897 در روستای یوش، دیده به جهان گشود.او 62 سال زندگی کرد. اگرچه سراسر عمرش در سایه مرگ مدام و سختی سپری شد؛ اما توانست معیارهای هزارساله شعر فارسی را که تغییرناپذیر و مقدس و ابدی می‌نمود، با شعرها و رای‌های محکم و مستدلش، تحول بخشد. در همان دهکده که متولد شد، خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده یاد گرفت.

 نوشته‌های نیما یوشیج را می‌توان در چند بخش مورد بررسی قرار داد : ابتدا شعرهای نیما؛ بخش دیگر، مقاله‌های متعددی است که او در زمان همکاری با نشریه‌های آن دوران می‌نوشته و در آنها به چاپ می‌رسانده است؛ بخش دیگر، نامه‌هایی است که از نیما باقی مانده است. این نامه‌ها اغلب، برای دوستان و همفکران نوشته می‌شده است و در برخی از آنها به نقد وضع اجتماعی و تحلیل شعر زمان خود می‌پرداخته است؛ از جمله در نامه‌هایی که به استادش «نظام وفا» می‌نوشته است.

آثار خود نیما عبارتند از : “تعریف و تبصره و یادداشت‌های دیگر”، “حرف‌های همسایه”، “حکایات و خانواده‌ی سرباز”، “شعر من”، “مانلی و خانه‌ی سریویلی”، “فریادهای دیگر و عنکبوت رنگ”، “قلم‌انداز”، “کندوهای شکسته” (شامل پنج قصه‌ی کوتاه)، “نامه‌های عاشقانه”‌ و غیره.

نیما علاوه بر شکستن برخی قوالب و قواعد، در زبان قالب‌های شعری تاثیر فراوانی داشت؛ او در قالب غزل ـ به‌عنوان یکی از قالب‌های سنتی ـ نیز تاثیر گذار بوده؛ به طوری که عده‌ای معتقدند غزل بعد از نیما شکل دیگری گرفت و به گونه‌ای کامل‌تر راه خویش را پیمود.

پیش از رفتن به خانه نیما تیم سایت گردشگری مکانبین خواندن این شعر از نیما را به شما پیشنهاد می کند :

می تراود مهتاب
می درخشد شبتاب
نیست یک دم شکندخواب به چشم کس ولیک
غم این خفته چند
خواب در چشم ترم می شکند
نگران با من ایستاده سحر
صبح می خواهد از من
کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر
در جگر لیکن خاری
از ره این سفرم می شکند
نازک آرای تن ساق گلی
که به جانش کشتم
و به جان دادمش آب
ای دریغا به برم می شکند
دستهای سایم
تا دری بگشایم
بر عبث می پایم
که به در کس آید
در ودیوار به هم ریخته شان
بر سرم می شکند
می تراود مهتاب
می درخشد شبتاب
مانده پای ابله از راه دور
بر دم دهکده مردی تنها
کوله بارش بر دوش
دست او بر در می گوید با خود
غم این خفته چند
خواب در چشم ترم میشکند

منبع: http://www.makanbin.com

  • آرش مرزبانی

آبشار شاهان دشت

آرش مرزبانی | پنجشنبه, ۸ مهر ۱۳۹۵، ۰۷:۱۸ ب.ظ


آبشار شاهان دشت

 بزرگترین آبشار استان مازندران و یکی از آثار ملی کشور در فهرست آثار ملی ایران است. این آبشار در در روستای شاهاندشت واقع در کیلومتر ۹۶ جاده هراز(در ۶۵ کیلومتری شهر آمل) بخش امیری قرار دارد و از سمت جاده نسبت به آن دید وجود دارد. این آبشار پرآب، دائمی و عظیم، درجانب جنوبی جاده و رودخانه هراز باشکوهی وصف‌ناپذیر خودنمائی می‌کند. که از کنار قلعه ملک بهمن بر روی یک‌کوه هرمی شکل مشرف به روستای شاهان‌دشت به پایین می‌ریزد.

در ارتفاعات مشرف به روستای شاهاندشت آبشار اصلی شاهان‌دشت با ارتفاع ۵۱ متر بزرگترین آبشار استان مازندران به شمار می‌رود که این آبشار که دارای سه آبشار متعدد است در مجموعه ارتفاعی ۱۸۰ متری دارد. در بالای آبشار شاهاندشت قلعه ملک بهمن که به قلعه ملکه قلاع یا ملک بهمن مشهور است و نام تاریخی آن قلعه فرشته بوده است، واقع شده و از عظیمترین قلاع کوهستانی البرز ایران است که از سنگ و نوعی ساروج که مخلوطی از شیر و تخم مرغ و نوعی خاک است ساخته شده و استحکام زیادی دارد که قدمت آن به سه هزار سال پیش می‌رسد. مسیر رسیدن به قلعه و آبشار گذر از پل روستای وانا، جاده روستای شاهاندشت، پارکینگ شاهاندشت، گذر از روستای شاهاندشت و حدود ۱۵ دقیقه پیاده‌روی است.


برای رفتن به کنار این آبشار می بایست ابتدا شیب تند روستای شاهاندشت را طی کرد که مسیری چهار کیلومتری است و از کنار رودخانه و کوه می گذرد. ادامه مسیر را از میان کوچه باغ ها و خانه های اهالی روستا بایستی پیاده پیمود. این مسیر از کنار یک قبرستان و مسجد قدیمی گذشته و تابلوهای کوچکی شما را به سمت آبشار راهنمایی می کنند. از دو مسیر میتوان جهت ادامه راه استفاده کرد یکی مسیر شمالی از بالای روستا که شما را مستقیما به بالای آبشار و منظره روبروی آن میرساند. این مسیر کمی ناهموار بوده و وجود تخته سنگ های بزرگ و شیب تند جایی برای اطراق باقی نگذاشته است و بیشتر جهت بازدید به کار می رود.

مسیر جنوبی روستا مسیر بهتری است که در انتها به پایین آبشار برمی خورد و مکان اطراق و حتی چادر زدن نیز وجود دارد. البته طول این مسیر بیشتر است. در هر دو حالت زیبایی و شکوه آبشار به خوبی نمایان است. شدت ریزش شلاق گونه آب از این آبشار پنجاه متری به حدی است که قطرات آب تمامی فضای پایین آبشار را فراگرفته و وجود ابری متراکم از آب! مانع از حرکت انسان از کنار آبشار می شود. البته همین امر باعث ایجاد شور و هیجان در گردشگران است. آبشار شاهاندشت به صورت دوپله ای بوده و گیاهان آبزی و خزه ها در میان دیواره های آن دیده می شوند.

منبع:http://dalahoo.com



  • آرش مرزبانی

دریاچه کوهستانی ولشت

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۷ مهر ۱۳۹۵، ۰۴:۱۷ ب.ظ

دریاچه ولشت دریاچه‌ای است در جنوب غرب شهر چالوس و در شمال شرق کلاردشت، این دریاچه کوهستانی در ۲۵ کیلومتری جاده چالوس در نزدیکی شهر مرزن‌آباد واقع گردیده‌ است. دریاچه ولشت یکی از 10 دریاچه آب شیرین کشور محسوب می‌شود که در این منطقه واقع شده و محیط زیست مناسبی را برای پرندگان و آبزیان فراهم نموده است. گونه‌های گیاهی و جانوری کلاردشت نیز از دیگر ویژگی‌های آن هستند. دریاچه ولشت از جمله دریاچه های است که در نزدیکی منطقه کوهستانی تخت سلیمان علم کوه قرار دارد و به دلیل قرار گرفتن در یک گودال بزرگ محاط به تپه های کم ارتفاع کلمه، از دید پنهان است.

آب دریاچه تنها با نزول باران و جوشیدن چشمه های زیرزمینی دریاچه که در وسط آن می جوشند و بالا می آیند تامین می شود. هوا مرطوب ولی خنک است. دریاچه ولشت با چشم اندازی زیبا و دلنشین، مکان مناسبی جهت گردشگری موقت یک روزه است. آب شیرین و زلال آن جایگاه خوبی برای اردک، ماهیان و برخی از پرندگان مهاجر است. دیدار از این محل بدان جهت موقت نام گرفته است که در حال حاضر هیچگونه سرپناهی برای مسافران در حول و حوش آن در نظر گرفته نشده است. ولی از سال 1384 که این منطقه، از طرف دولت منطقۀ توریستی اعلام شد ساخت و ساز امکانات حول دریاچه ولشت آغاز شده است. در کناره های دریاچه فقط چند درخت وجود دارد که آن هم برای بیتوته کردن چند مسافرانی بیش نیست، بنابراین بقیه مسافران با نشستن بر روی اندک فضای کنار دریاچه، چه در مقابل آفتاب سوزان و چه زیر باران رعدآسا به تماشای زیبایی حیرت انگیز دریاچه پرداخته و از آن لذت می برند.

به دلیل آب زلال و شیرین دریاچه و دارا بودن عمق بیش از 40 متر، و به علت تشابه نسبی اش با استخر بزرگ، موجب تحریک شناگران گشته و این تحریکات گاهی موجب وسوسه شنای غیر شناگران نیز می گردد.

از دیگر جاذبه های گردشگری این منطقه می توان به کجور و کلاردشت در بخش های شرقی و غربی مرزن آباد، در کیلومتر 25 جاده چالوس- کرج اشاره کرد که دو منطقه ییلاقی است که دارای چشم اندازهای طبیعی و فرهنگی دیدنی و جذابی هستند.

منبع:http://www.makanbin.com

  • آرش مرزبانی

جنگل ییلاقی سه هزار

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۷ مهر ۱۳۹۵، ۰۴:۱۲ ب.ظ

جنگل ییلاقی سه هزار یا ارتفاعات موسوم به سه هزار، در مسیر دسترسی تنکابن به خرم آباد پس از عیور از قلعه گردن به سمت جنوب امتداد یافته و از دو راهی لتاک در جانب شرقی وارد یک جاده خاکی می‌شود که به طرف منطقه زیبای سه هزار ادامه پیدا می‌کند. دره سه هزار منطقه‌ای بکر، زیبا با چشم اندازهای بدیع، چمنزارها، جنگلهای مرتفع و جلگه‌ای است. روددخانه پر آب سه هزار از این دره عبور می کند. آب و هوای مطبوع به همراه آبشاره‌ها و چشمه‌های آب گوارا و آرامش رویایی این منطقه برای گروه های توریستی مشتاق آرامش و طبیعت کاملاً ایده‌آل است.همچنین وجود آب گوارای روان و آب و هوای مطبوع، این جنگل را بسیار چشم نواز کرده است. دره سه هزار در قسمت غربی قله علمکوه واقع شده است. در این دره آثارى از زندگى انسان ها در گذشته‌هاى دور بر جاى مانده است.

وجه تسمیه دوهزار و سه هزار تنکابن :

در قدیم رودخانه را هراز می‌گفتند چون منطقه دوهزار دارای دو رودخانه است یکی از سمت نوشا سرازیر می‌شود و دیگری از سمت قله سیالان و عسل (اسل) محله که در قریه کلیشم به همدیگر می‌پیوندند. همینطور منطقه سه هزار دارای سه رود اصلی شلف رود، گرمارود و مران رود است که به آن سه هراز می‌گفتند. با گذشت زمان با جابه‌جا شدن نقطه، هراز به هزار تبدیل شده است. رودخانه پرآب «سه هزار» تنکابن مجموعه زیستی، طبیعی و کم‌نظیر در ایران است. رودخانه سه هزار یکی از شاخه‌های اصلی رودخانه چشمه کیله است. حتی در اکثر نوشته‌ها و کتاب‌ها این رود را به اسم بزرگ‌ترین شاخه‌اش یعنی سه هزار می‌شناسند. طول رودخانه سه هزار بالغ بر 57 کیلومتر است که دورترین سرچشمه‌اش مربوط به منطقه سه هزار و از کوه‌های تخت سلیمان با ارتفاع بیش از 4600 متر از سطح دریا است. این رود پس از عبور از مسیر کوهستان به سوی دریای خزر جریان داشته ضمن شرب ساختن جلگه‌های حاصلخیز تنکابن در شمال شهر ساحلی شهسوار، وارد دریای خزر می‌شود.

پس از طی کردن مسافتی در حدود ۳۵ کیلومتر با وسیله نقلیه در دو کیلومتری شمال شرق روستای میانرود در غرب رودخانه پرور آب معدنی شلف قرار دارد. برای رفتن به آب معدنی شلف باید از کنار قبرستان روستای میانرود راه باریک مالرویی که به سمت چپ (مشرق) می‌رود را ادامه داد و با نیم ساعت پیاده‌روی از این چشمه شفابخش بازدید به عمل آورد. آب معدنی شلف از مواد قلیایی، نمکی، آهکی، فسفر، اکسید آهن، سیلیس، پتاس، آلومین، کلر، کربنات، منیزیم و اسید سولفوریک تشکیل شده و با دارا بودن خواص طبی فراوان برای درمان بیماری های مختلفی نظیر، امراض کلیوی، سوء هاضمه و نقرس، امراض جلدی و درد های رماتیسم مفید است. اطراف آب معدنی شلف، مناظر زیبای طبیعی وجود دارد که جلوه خاصی به آن داده است.

مسیر دسترسی به منطقه سه هزار :

از تنکابن به سه هزار :

جاده تنکابن به خرم آباد پس از عبور از قلعه گردن به سمت جنوب امتداد یافته و دوراهی “لتاک” در جانب شرقی وارد یک جاده خاکی می شود که به طرف منطقه زیبای سه هزار ادامه پیدا می کند.

از تهران به سه هزار :

اگر از تهران قصد سفر به مناطق بکر و زیبای جنگل‌‌های سه هزار از راه الموت را دارید، بعد از طی فاصله 135 کیلومتری بزرگراه تهران ـ قزوین به میدان ورودی استان قزوین (میدان مینودر) می‌رسید. در این میدان تابلو‌‌های راهنما شما را به سمت الموت راهنمایی می‌کند. از میدان مینودر تا روستای گرمارود حدوداً 120 کیلومتر است که در طی مسیر از روستا‌‌های بسیاری عبور خواهید کرد از جمله از مرکز بخش الموت بالا (معلم کلایه). از قزوین تا گرمارود حدوداً ‌120 کیلومتر است و از گرمارود تا جنگل سه‌هزار حدودا ‌60 تا 65 کیلومتر جاده خاکی است. اگر در منطقه الموت اطراق کنید در مسیرتان هتل نویذر و سوئیت‌‌‌های محلی پذیرای شماست، ‌که ارزان هم هست. اگرهم خواستید در منطقه شمالی مسیر سفرتان اطراق کنید در سه‌هزار یا در دوهزار منطقه رفاهی چالدره دارای سوئیت و امکانات اقامتی است که ظاهراً مربوط به شهرداری منطقه است. علت این که مبنای فاصله را روستای گرمارود عنوان شده است این است که جاده آسفالته تا گرمارود به پایان می‌رسد و بعد از آن جاده خاکی و در دست ساخت در ادامه مسیرتان تا سه هزار شروع می‌شود، اما با ماشین سواری هم می‌شود رفت. تا کنون که خاکی است ولی آنقدر خراب نیست که نشود به این مسیر زیبا و دیدنی رفت.

در زمستان به علت بارش برف عبور و مرور کمی سخت است اگر اهل منطقه نباشید سفر در زمستان از این جاده توصیه نمی‌شود. اما در بهار، ‌تابستان و اوایل پائیز بسیار جاده زیبایی است. هنگامی که به جاده خاکی رسیدید بالاجبار باید آرام رانندگی کنید که این خودش حسن زیادی دارد. از دیدن مناطق اطراف جاده خصوصاً از رودخانه و روستا‌‌های کنار آن نهایت لذت را می‌برید، ‌با امنیت رانندگی می‌کنید چون سرعت ماشین شما کم است و وسیله نقلیه شما آسیب نمی‌بیند. بعد از طی چند کیلومتر به روستای زیبای پیجه‌بن می‌رسید روستایی که در ارتفاع تقریباً 2600 متری است و با توقف در آن، هم رفع خستگی می‌کنید و هم از مناظر چشم‌نواز اطراف آن لذت می‌برید. از روستای پیجه‌بن که بگذرید به آبشار گلالک می‌رسید که کمی از جاده دور است ولی از داخل جاده هم می‌توان به خوبی تماشایش کرد. همچنین به آبشار‌‌ها و چشمه‌سار‌‌های زیادی برمی‌‌خورید که زیبایی خاص آنها شما را ساعت‌‌ها به خود مشغول می‌کند، حواستان را جمع کنید به علت بلد نبودن راه به تاریکی نخورد و زودتر حرکت کنید تا هوا روشن است به آبادی‌‌‌های بعدی برسید.

در ادامه پس از طی حدود 3 کیلومتر به گردنه سلمبار و کاروانسرای پیجه بن در بالا‌‌ترین نقطه مسیر می‌رسید، حتما توقف کنید و از نزدیک کاروانسرا و مناظر اطراف گردنه سلمبار دیدن کنید. در بالای گردنه سلمبار که می‌ایستید معمولاً هر روز یا در اکثر روز‌‌ها با دریاچه‌ای از مه که بین دو کوه را پوشانده مواجه می‌شوید. در ادامه به طرف پائین گردنه پس از رد شدن از کاروانسرا به مراتع بسیار زیبایی بر می‌خورید که در فصل تابستان دامداران و زنبورداران محلی دام‌‌ها و زنبور عسل‌شان را به علت وجود گل‌‌های زیاد و علف‌‌های معطر به این منطقه می‌آورند. شما هم اگر خواستید می‌توانید ماست، پنیر، دوغ، کره و عسل طبیعی را در آنجا بخرید. بعد به روستا‌‌های مران، درجان و سلمبار می‌رسید. جاده دیگر از حالت گردنه‌ای خارج شده و در حاشیه رودخانه ادامه پیدا می‌کند و کم‌کم پوشش گیاهی منطقه کوهستانی به پوشش جنگلی تغییر شکل می‌دهد و شما وارد منطقه سه‌هزار تنکابن می‌شوید، البته با پشت‌سر گذاشتن چند روستای بکر و زیبا وقتی به نزدیک جنگل سه‌هزار می‌رسید دوباره جاده آسفالته شروع می‌شود. حالا کاملا از منطقه الموت جدا شده‌اید و در منطقه تنکابن هستید.

در جنگل سه‌هزار می‌توانید اطراق کنید و حتی شب را هم بمانید. یا اگر وقت داشتید می‌توانید با ادامه مسیر به دوراهی دوهزار و سه‌هزار برسید و مسیر دوهزار را برای گردش و استراحت انتخاب کنید در دوهزار به منطقه چالدره می‌رسید که دارای منطقه‌ای زیبا و امن با سوئیت‌‌ها و امکانات رفاهی است که می‌توانید با استراحت در آن شب خاطره‌انگیزی از سفرتان داشته باشید. با ادامه مسیر در منطقه دوهزار به عسل محله می‌رسید و دوباره می‌توانید با پشت سر گذاشتن چند روستا به راه مالرو منطقه الموت برسید که دیگر نمی‌توان با ماشین ادامه مسیر داد.

توصیه می‌شود اگر در سفر بعدی خواستید به صورت کوهنوردی این منطقه را انتخاب کنید؛ اولاً حتماً در فصل تابستان باشد چون زمستان بسیار سخت و مسیر پر برفی دارد، ثانیا سفرتان گروهی باشد منطقه ضمن زیبایی بسیار شگفت‌انگیزی که دارد به علت نبود روستا در مسیر و وجود جانوران وحشی خطرناک و ناامن هم هست.

منبع: http://www.makanbin.com

  • آرش مرزبانی

جواهر ده

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۷ مهر ۱۳۹۵، ۰۳:۴۷ ب.ظ

جواهر ده در فاصله ۲۷ کیلومتری رامسر در دهستان سخت‌سر و در ارتفاعات ۲۰۰۰ متری البرز، در دامنه کوه‌های مرتفع سماسوس و در میان مراتع و چمن زارها واقع شده است.

معروف‌ترین کوه‌های آن عبارت‌اند از سرخ تله (بخش شرقی قله سماموس) واژکٰ سه براره رژه (رجه). مرتفع‌ترین این قله‌ها، قله سرخ تله است. لپاسر با چشمه‌های معروف و درمانی آن و سماموس و مقبره شاه یحیی کیایی بر چکاد قله سماموس که دارای یخچال‌های دایمی است از جاهای دیدنی و جذاب روستای جواهرده است. جویبارهای بالادست این روستا با آبشارهای زیبا، پارک جنگلی وسیعی در میان دره که در کنار رود صفارود جای دارد و رودخانه‌ای با آب معدنی گازدار از جاذبه‌های گردشگری این منطقه به شمار می‌رود.


در مورد نام «روستای جواهرده» عقاید مختلفی وجود دارد، در گذشته آن را «جئورده‌» به معنی ده بالا در مقابل جیرده یعنی پایین ده چنان که در سفرنامه‌های مختلف حتی سفرنامه ناصرالدین شاه قاجار و رابینو آمده است و این گونه نامگذاری در اشکورات، گیلان و مازنداران متداول است و این روستا را می‌توان مرتفع‌ترین روستای کوهستان در پایین چکاد سماموس برشمرد. عده‌ی دیگر ده را به دلیل به دست آمدن آثار قیمتی، طلا و جواهرات «جواهرده‌» می‌نامند. در عین حال به اعتقاد مردمان قدیم، در روزگاران گذشته زنی به نام جواهر حاکم این منطقه بوده و جواهرده از نام او برگرفته شده است.



جواهرده دارای تقویم گالشی است‌. در این تقویم ماه‌های سال به ترتیب عبارت‌اند از: «اول ماه‌»، «مردال ماه‌»، «ده ماه‌»، «ورفه ماه‌»، «اسفندار ماه‌»، «نوروز ماه‌»، «کرچه ماه‌»، «ارکه ماه‌»، «تیرماه‌»، «سیه ماه‌»، «شرر ماه‌» و «امیرماه‌».

امروز آب آشامیدنی منطقه نیز از چشمه‌های متعددی چون «سلیمان‌»، «برشی‌» و «کوه کین‌» تأمین می‌شود که در گذشته افراد خیرخواه، آب چشمه‌ها را تا نزدیکی ده هدایت کرده‌اند. «جواهرده‌» ۱۲ محله قدیمی دارد که «جولاخیل‌» بزرگ‌ترین محله ده و بعد از آن «اوشیان سر»، «سید محله‌»، «برشی محله‌»، «آموسی خیل‌»، «صیقل محله‌»، «چاک دشت‌»، «سراب یا کربلا بنه‌»، «رمک محله‌»، «تنگدره‌»، «فتوک محله‌»، «کهنه تنگدره‌» و «شل محله» از دیگر بخش‌های این ده به شمار می‌روند.


جاده دسترسی بهفق جواهرده از غرب رامسر آغاز شده و در تمام طول مسیر با شیبی تند در کنار دره و رودخانه صفارود ادامه می‌یابد. با افزایش ارتفاع در طول مسیر، به تدریج نوع پوشش گیاهی تغییر یافته و از تراکم درختان نیز کاسته می‌شود. در نزدیکی جواهرده، منطقه کاملا از پوشش جنگلی خارج شده و به چمن زار و بوته زار تغییر شکل می‌یابد. از همین نقطه روستای جواهرده دیده می‌شود.

آبشارهای زیبایی در منطقه جواهرده، خودنمایی می‌کنند که مقصد بسیاری از گردشگران و طبیعت دوستان به‌حساب می‌آیند. یکی از این آبشارها در انتهای روستا و در کنار تخته‌سنگ بزرگی، پذیرای مهمانان روستاست. اندکی آرمیدن در کنار این آبشار و استفاده از هوای پاک کوهستان، جزء لحظات فراموش‌نشدنی خواهد بود. آبشار صفارود یا آبشار اول جواهرده نیز در 15 کیلومتری جنوب شهر رامسر و در مسیر جاده جواهرده قرار دارد. این آبشار فصلی بوده ولی در مواقع پرش منظره زیبایی دارد. رودخانه صفارود یکی از مواهب طبیعی این منطقه، از دامنه‌های شرقی کوه سماسوس در 24 کیلومتری جنوب غرب رامسر سرچشمه گرفته و ضمن عبور از روستاهای جواهرده، تنگ دره و صیقل محله از میان جنگل عبور کرده و در شهر رامسر با یک دنیا خاطره و به‌آرامی، به دریا می‌ریزد. رامسر و جواهرده از مقاصد اصلی مسافران شمال است.


آثار تاریخی چون مسجد آدینه که گویا درگذشته‌های دور معبد و آتشکده‌ای زرتشتی بوده است و نیز گورهای گبری که در منطقه پراکنده است از آثار تاریخی آن به شمار می‌آید. هرچند مسجد آدینه در سال‌های اخیر در اثر برخورد آذرخشی به درخت زبان‌گنجشک کنار آن طعمه حریق شد، ولی مسجد کنونی گویا تمدن گذشته نیز است. درگذشته مراسم گل‌کاری دختران دوشیزه و جشن‌های همراه آن دیدنی بود و از همه مناطق گیلان برای شرکت در این جشن گرد می‌آمده‌اند. اولین تاریخ بنای مسجد آدینه به حدود ۷۰۰ سال و توسط شخصی به نام «شل شریف» برمی‌گردد که نامبرده از بزرگان جواهرده بوده است و خاندان شل آقاخانی (پورمنصوری) از بازماندگان وی هستند.

منبع:http://dalahoo.com


  • آرش مرزبانی

کاخ مرمر رامسر

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۷ مهر ۱۳۹۵، ۰۳:۳۴ ب.ظ

کاخ سلطنتی رامسر یا کاخ مرمر یکی از نفیس ترین آثار دوران پهلوی در شمال ایرانه که این کاخ به دستور رضا شاه پهلوی در سال ۱۳۱۶ به بهره برداری رسید و تا انقلاب سال ۱۳۵۷ به عنوان اقامتگاه خانواده پادشاهی استفاده می شد. این کاخ در میان یکی از جالب ترین و متنوع ترین باغ های ایران قرار گرفته. بنای کاخ از سنگ مرمر سفید رگه در با ایوانی دارای ۴ ستون حجاری شده از سنگ مرمر یکپارچه است و در دو سوی پلکان پشت کاخ، دو مجسمه مرمرین ببر قرار گرفته. پس از انقلاب، این کاخ تحت مالکیت بنیاد مستضعفان قرار گرفته و با عنوان تماشاگه خزر به صورت موزه برای عموم قابل بازدیده. آثار به نمایش در آمده تو این موزه شامل مبلمان، شمعدان ها و بوفه های آنتیک، مجسمه های برنزی و مرمرین نفیس و تابلوهایی از هنرمندان مشهور جهانِ. در محوطه جلوی کاخ درخت کاجی به بلندای۲۳ متر وجود داره که در سال۱۳۹۲ خورشیدی کاشته شده.

منبع:http://hamgardi.com


  • آرش مرزبانی

چشمه های باداب سورت

آرش مرزبانی | چهارشنبه, ۷ مهر ۱۳۹۵، ۱۱:۴۰ ق.ظ

چشمه های باداب سورت واقع در استان مازندران، جنوب شهرستان ساری، بخش چهاردانگه، دهستان پشت کوه، حدفاصل روستاهای اروست و مال خواست قرار دارد.

این چشمه ها از شمال به ارتفاعات و تپه های پوشیده از جنگلهایی با درختان سوزنی برگ می رسد، از جنوب مشرف به دره های پایین دست و از شرق در مجاورت ارتفاعات پوشیده از گیاهان بوته ای و درختچه ها است. غرب آنرا نیز روستای اروست احاطه کرده است. باداب به معنی آب گازدار و سورت به معنی شدت اثر است.

چشمه‌های باداب سورت در سال ۱۳۸۷ به عنوان دومین اثر طبیعی ملی ایران ثبت شد. در سال ۱۳۸۷، کوه دماوند، چشمه‌های باداب سورت و سرو ابرکوه به عنوان سه اثر طبیعی به‌وسیله سازمان میراث فرهنگی ثبت شدند. چشمه های باداب سورت بعد از چشمه پامو کاله ترکیه به عنوان دومین چشمه آب شور جهان ثبت جهانی شده است.
چشمه های باداب سورت شامل دو چشمه با آب های کاملا متفاوت از لحاظ رنگ، بو، مزه و حجم آب است. چشمه پر آب دارای آب بسیار شور و دارای استخری با قطر حدود 15 متر و عمق زیاد است که عمدتا درتابستان برای آب تنی استفاده می شود و برای درمان دردهای کمر و پا، امراض پوستی، روماتیسم و مخصوصا سردرد میگرن سودمند است. همچنین این چشمه بعلت شور بودن در فصل زمستان یخ نمی زند. چشمه دوم که در بالادست و شمال غربی این چشمه قرار دارد، ترش مزه و دارای آبی به رنگ قرمز و نارنجی است، در اطراف چشمه کمی رسوب آهن نشسته است. جریان آب های رسوبی و معدنی این چشمه ها طی سال ها، در شیب پایین دست کوهستانی خود، صدها طبقه و ده ها حوضچه بسیار زیبا به رنگ های نارنجی، زرد و قرمز در اندازه های مختلف پدید آورده است. این طبقات و حوضچه ها در واقع جاذبه اصلی و ویژگی منحصر به فرد چشمه های باداب سورت است. زیبایی این طبقات و محل ویژه قرارگیری چشمه در دامنه کوهستان و چشم اندازهای اطراف به ویژه در غروب تحسین برانگیز است.

چشمه باداب سورت اروست از نوع ژئوپارک محسوب شده و همزمان با آخرین چین خوردگی البرز درپلیوستوسن و پلیوسن (دوران چهارم زمین شناسی) شکل گرفته است. دیدار از چشمه و حوضچه های باداب سورت مخصوصا در اردیبهشت ماه خستگی را از جان گردشگران بیرون می کند و چشمان کنجکاو و حقیقت جو در کنکاش مناظر طبیعی جنگلی و کوهستانی پیرامون تا دوردست ها مبهوت و خیره می ماند. خیال انگیزترین صحنه های منطقه به هنگام طلوع و غروب خورشید است که تلالو نور خورشید در حوضچه ها و انعکاس نور آنها همراه با سایه روشن طبیعت اطراف جلوه های تحسین بر انگیز از موهبت خداونودی را به جلوه گری می گذارد که این چشم اندازهای چشم نواز هیچگاه از روح و ذهن فراموش نمی شود و بارها و بارها طبیعت دوستان را به تماشای خود فرا می خواند.
این چشمه ها در ارتفاع ۱۸۴۰ متری واقع شده اند و در ایران بی نظیر هستند و تا جایی که می دانیم در کشورهای ترکیه، آمریکا و نیوزلند چشمه هایی شبیه باداب سورت وجود دارد.

راههای دسترسی :

برای رسیدن به روستای اروست از تهران شما می توانید به ترتیب زیر از جاده های استان سمنان یا مازندران استفاده کنید. البته جاده های استان سمنان مسافت کمتری دارد و ایمن تر است اما جاده های استان مازندران به مراتب زیباتر است :

مسیر ۱ : تهران => سمنان => مهدیشهر => شهمیرزاد => فولادمحله =>  سه راه تلمادره => روستای اروست => باداب سورت

مسیر ۲ : تهران => ساری => کیاسر => سه راه تلمادره => روستای اروست => باداب سورت

همچنین از شهرهای سمنان و ساری تا روستای اروست جاده کاملا آسفالت است و از این روستا تا چشمه های شگفت انگیز باداب سورت که در یک کیلومتری شرق این روستا واقع است جاده خاکی است.

پس از اینکه به تلمادره رسیدید یک پاسگاه پلیس واقع است. جاده روبروی این پاسگاه به سمت اروست می رود. در این مسیر از روستا های پشرت، کوات و قلعه سر می گذرید و در نهایت به یک سه راهی می رسید که به سه خط معروف است (سه راهی اروست - مالخواست - باداب سورت). متاسفانه اکثر افراد در این قسمت دچار اشتباه می شوند! مسیر سمت چپ آن که آسفالته است پس از ۲ کیلومتر به روستای زیبای اروست می رسد و مسیر آسفالته سمت راست نیز به روستای مالخواست می رود. اما مسیر مستقیم که خاکی است و البته در حریم روستای اروست واقع است به سمت چشمه ها می رود.

این مسیر خاکی را باید حدود ۳ کیلومتر طی کنید. اگر این مسیر خاکی را تا آخر طی کنید ممکن است سر از یک روستای دیگر در بیاورید. پس از طی حدود ۳ کیلومتر در این مسیر خاکی برای رسیدن به چشمه ها دو راه وجود دارد که هر دو نیز خاکی است و در سمت چپ جاده وجود دارند و از نظر کیفیت فرق چندانی با هم ندارند. یکی از آن ها که دورتر است، قدیمی و دیگری جدید و البته خصوصی می باشد که متعلق به یک معدن متروکه است که در مسیرتان اول به این جاده بر می خورید. در صورت عدم تمایل می توانید به راهتان ادامه دهید تا به مسیر قدیمی و عمومی برسید. هر دوی این مسیر ها به بالای تپه ایی می رسند که چشمه ها بر روی آن واقع است.

پس اگر قصد عبور از جاده خصوصی را دارید باید سمت چپ جاده خاکی ایی را که از سه خط طی کردید را نظاره گر باشید تا به یک استخر ذخیره آب کشاورزی برسید. کنار این استخر محل پارک خودرو و یک جاده خاکی سر بالایی وجود دارد که همان جاده معدن است. البته باید آن را تا چشمه ها پیاده طی کنید مگر اینکه از خودروی شاسی بلند استفاده کنید! به علت وجود معدن سنگ متروکه باید مراقب ریزش سنگ از بالای کوه باشید. اما تاکنون گزارشی از ریزش ارائه نشده است. در صورت بی احتیاطی هیچ مسئولیتی متوجه ما نخواهد بود.

پس از آن که این جاده خاکی سر بالایی و خصوصی را طی کردید به یک کانکس نگهبانی می رسید که از آن به بعد ورود خودرو ممنوع است! ۳۰ متر جلوتر نیز چشمه ها قرار دارند.

کسانی که برای یک شب قصد اقامت در این منطقه را دارند می توانند از حسینیه روستای اروست به طور رایگان استفاده کنند.

منبع:http://www.makanbin.com

  • آرش مرزبانی

تالاب حمیدآباد ساری

آرش مرزبانی | سه شنبه, ۶ مهر ۱۳۹۵، ۰۴:۰۹ ب.ظ

تالاب حمیدآباد ساری از جاذبه‌های زیبای گردشگری در استان مازندران است که در جاده دریای ساری به سمت فرح آباد (خزرآباد) در روستای سرسبز و زیبای حمید آباد قرار دارد. این تالاب پوشیده از گلهای نیلوفر آبی هستند که در زمان باز شده جلوه خاصی به این تالاب و این منطقه می دهد. گونه های مختلف پرندگان اعم از پرندگان مهاجر و غیرمهاجر در این تالاب زندگی می کنند که زیبایی این منطقه را صد چندان می کند. در ادامه این مسیر هم به مجموعه تاریخی فرح آباد و شاحل دریای خزر می رسید.

منبع:http://www.makanbin.com


  • آرش مرزبانی

پناهگاه‌ حیات وحش دشت ناز

آرش مرزبانی | سه شنبه, ۶ مهر ۱۳۹۵، ۰۴:۰۷ ب.ظ

پناهگاه‌ حیات وحش دشت ناز که در حدود ۵۵ هکتار وسعت دارد و در شمال شرقى سارى با فضایى از جنگل‌هاى جلگه‌اى قرار گرفته، از سال ۱۳۴۶ به صورت محل تکثیر گوزن زرد ایرانى درآمده است. در این پناه‌گاه ضمن حفاظت و نگهدارى گوزن زرد ایرانى که تعلیف آن‌ها دستى صورت مى‌گیرد همه ساله تعدادى از گوزن‌هاى تولید شده را به زیست‌گاه‌هاى اصلى، یعنى حواشى رودخانهٔ‌ دز و کارون منتقل مى‌کنند. تعدادى از گوزن‌هاى این پناه‌گاه به جزیرهٔ اشک در دریاچهٔ ارومیه نیز انتقال داده شده‌اند. پیرامون این پناهگاه حصارکشى شده است و گوزن‌ها را از پشت دیوارهاى سیمى مى‌توان مشاهده کرد.

پناهگاه حیات وحش دشت ناز با مساحتی بالغ بر 56 هکتار طی مصوبه شماره 63 مورخ 21/5/1354 شورایعالی محیط زیست به مجموعه مناطق تحت مدیریت سازمان پیوست

این پناه‌گاه که در حدود ۵۵ هکتار وسعت دارد و در شمال شرقى سارى با فضایى از جنگل‌هاى جلگه‌اى قرار گرفته، از سال ۱۳۴۶ به صورت محل تکثیر گوزن زرد ایرانى درآمده است. در این پناه‌گاه ضمن حفاظت و نگهدارى گوزن زرد ایرانى که تعلیف آن‌ها دستى صورت مى‌گیرد همه ساله تعدادى از گوزن‌هاى تولید شده را به زیست‌گاه‌هاى اصلى، یعنى حواشى رودخانهٔ‌ دز و کارون منتقل مى‌کنند. تعدادى از گوزن‌هاى این پناه‌گاه به جزیرهٔ اشک در دریاچهٔ ارومیه نیز انتقال داده شده‌اند. پیرامون این پناهگاه حصارکشى شده است و گوزن‌ها را از پشت دیوارهاى سیمى مى‌توان مشاهده کرد.

ویژگیهای منطقه:
این منطقه کوهستانی که از جنگلهای هیرکانی پوشیده شده است یکی ا ز منحصر بفرد ترین اکوسیستم های طبیعی کشور را دارا میباشد. وجود بیش از447 گونه گیاهی خود مبین این موضوع است. از گونه های مهم گیاهی میتوان از ممرز؛ راش؛ توسکا؛ انجیلی و لیلکی و از گونه های مهم جانوری میتوان از گوزن زرد؛ مرال؛ شوکا؛ گربه جنگلی و قرقاول نام برد.

این ‌پناهگاه زیستگاه یکی از نادرترین گونه‌های گوزن در جهان، یعنی گوزن زرد ایرانی است.

  • آرش مرزبانی